Achtergrondverhaal

In 2012 verhuisden we richting platteland. We verlangden naar meer groen en vooral ravotruimte voor onze kinderen en verse groenten uit onze tuin. Kortweg: we wilden een eenvoudiger leven, meer basic en back to nature. Maar een open riolering rond onze tuin was voor ons een beetje teveel basic. Er waren plannen voor riolering hoorden we, maar die plannen krijgen maar geen vorm. We betalen riolering aan Pidpa, maar hebben het niet. Hun antwoord: "Maar mevrouw, iedereen moet dat betalen!". 

Er was ook een klein speeltuintje op wandelafstand, maar dat heeft plaats moeten maken voor woningen. Er is geen recreatieruimte op wandel- of fietsafstand. Niet dat fietsen een optie is, want het fietspad hier hangt samen met de riolering is ons verteld. Er waren ooit plannen vertelde een gemeenteraadslid mij, maar die plannen zijn volgens mij ergens in de fundering van het gemeentehuis verdwenen... .

Met de nieuwe verkiezingen was er even hoop en ik lees veel mooie beloftes, maar nergens hoor ik iets over onze riolering of veilige fietspaden. Er wordt wel eens geschreven over speeltuinen, maar waar zouden die komen? Met heimwee denk ik soms terug aan het stadspark van de stad waar we lang geleden woonden: de kinderen konden daar spelen en je kon hier en daar een babbeltje slaan met een wandelaar. Waarom kan zoiets niet in onze gemeente? Waarom moet alles strikt gescheiden zijn volgens leeftijd of inkomen of andere factoren? Gewoon een gezellig lapje groen met wat bankjes waar het gezellig vertoeven is?

En zo kwam ik op dit idee. Ik verwacht niet dat één partij zich zal verbinden tot een overeenkomst en zwart op wit zal beloven dat er riolering of fietspaden of ontmoetingsplaatsen zullen komen, maar ik vraag aandacht voor de basisbehoeften in onze gemeente. Riolering is geen luxe en veilige fietspaden in een fietsgemeente al zeker niet! We hebben een mooi gemeentehuis en bibliotheek en mooie bakken met bloemen aan de beken, maar geen park of speeltuin waar je rustig naar toe kan wandelen en even genieten van het groen. 

Wat ik vraag aan het nieuwe bestuur is simpel: geen dure prestigeprojecten, maar projecten waar de inwoners echt iets aan hebben. Projecten die ons de moderne tijd binnenloodsen en projecten die ons even terug brengen naar een tijd toen het leven eenvoudiger was en je nog een babbeltje kon slaan in het park...

Published on  June 13th, 2018